Zoals algemeen bekend is, was de 2530, bijnaam Bisschop vanwege de lila indiensstellingskleur, de laatste loc in de 2400/2500 serie. Het schijnt een cadeau van de fabrikant geweest te zijn...

Al vrij snel na het uitkomen van de Roco 2445, eind 2007, kwam KleiNSpoor op de markt met een kit voor het bouwen van de 2530. Gebaseerd op het onderstel van de Roco 2400 is dit een vrij rechttoe rechtaan ombouw.

Op deze pagina kun je meekijken hoe e.e.a. tot stand komt.

	De donor. De Roco 2445. He model moet helemaal uit elkaar gehaald worden. Berg alle losse onderdelen goed op. Veel delen zullen opnieuw gebruikt worden ! De onderdelen van de KleiNSpoor kit komen we vanzelf allemaal tegen in het verloop van de bouw.
	De eerste klus is het aanbrengen van de langere en van schorten voorziene bufferbalken. Hiertoe moeten de uiteinden van het Roco frame een stukje ingekort worden en tevens vlak gemaakt worden. Met een grote blokvijl en beheerst en langzaam vijlen is het in ong. een kwartiertje gepiept !
	Is het vijlwerk achter de rug, dan kan er gepast worden met de nieuwe bufferbalken. Doe ook dit met voorzichtigheid en beleid. Resin is en blijft breekbaar ! Deze raad is nodig, daar er aan het gietstukje nog e.e.a. bij en uitgevijld moet worden totdat het netjes en soepel past. Is er netjes en strak gewerkt, past het geheel er nagenoeg zonder kieren aan !
	Beide bufferbalken op maat gemaakt en gemonteerd.
	In deze ombouw wordt de volledig gesloten bufferbalk gebruikt. Wil je de loc ook kunnen koppelen, dan zitten er in de kit ook exemplaren met een uitsparing voor de NEM schachten. Hier is de balk met twee druppeltjes industrielijm ter hoogte van de verjonging van de schorten aan het frame vastgezet.
	Om ook het laatste restje kier weg te werken, wordt de overgang op de bekende wijze met Tamiya putty dichtgestreken...
	...het afplaktape bijna onmiddelijk verwijderd...
	... en na een nacht drogen, netjes vlakgeschuurd.
	Een beetje van mezelf. Uit een stripje styreen ( hoe kan het ook anders ;) ) worden 4 stukjes gesneden...
	... en terhoogte van de inkeping aan de binnenzijde van de kap gelijmd met industrielijm. Dit geeft een goede versterking van de kap. M.i. nodig daar anders het overgebleven resin terplekke veel te dun is om ook maar enige kracht te weerstaan. ( en die komt er wel op, omdat de bevestigingsschroefjes juis op dit deel aangrijpen.
	Daar we een bruine uitvoering gaan maken, moet de 'stoel' voor het zwaalicht wijken...
	... en weg is de stoel ! Link ligt de beglazing al klaar. Deze wordt met een nagelschaar afgeknipt, of met een heel scherpe scalpel afgesneden langs de rand. Zodat...
	... de beglazing netjes in de cabine kan vallen.
	Een eerste passing van alle onderdelen. Ziet er al redelijk goed en strak uit ! Nu kunnen volgens de KleiNSpoor handleiding alle gaatjes geboord worden. In dit model zijn nog extra gaatjes geboord voor de handrail boven langs de huiven. Later daarover meer. Dan...
	... is het model klaar voor een laagje primer ( Revell Email Basic ) en de gele onderlaag voor de sierstreep. Ook is alvast de voetplaat weer zwart gespoten, evenals de ventilator. Verder wordt later alles boven en onder de voetplaat het bekende bruin.
	In detail de overgang tussen frame en nieuwe bufferbalk. Naadloos... :) !
	Een volgende stap is het aanbrengen van de sierstrepen. Daarvan is de gebogen snor op de neuzen natuurlijk het lastigst. In AutoCad is er een tekening van gemaakt..
	... deze is uitgeprint op ACT maskingfilm. Waarbij er een stukje van deze film op een normaal vel papier is geplakt, zodat het netjes door de inktjetprinter gaat...
	...daarna met een heeeel scherpe scalpel uit de hand uitgesneden...
	... en heel voorzichtig en secuur opgeplakt. De snorren zitten vast aan de zijdelingse sierbiezen. dit maakt het aanbrengen een stuk eenvoudiger !
	Het resultaat... Mag er best zijn, dacht ik zo :)
	Bij het bekijken van het model uit verschillende hoeken doet zich een vreemd optisch verschijnsel voor: Het deel van de snor dat het dichst bij is lijkt dikker. Hier dus het rechter deel...
	Maar hier plots het linker deel...
	Ook op de kleine huif zit de snor netjes op z'n plaats. Deze foto is ongeveer uit dezelfde hoek genomen als...
	...deze foto van Railfan Europe, genomen door Herman Datema in het begin van de 70-er jaren in Groningen. Overduidelijk gaat het hier om de sproeitrein.
	Bijna 40 jaar later kwam Rob Datema, de broer van, met deze foto te voorschijn. Zelfde trein, zelfde plaats, zelfde tijd. Alleen nu is de dia met moderne apparatuur gescanned !
	Ook de cabine nu van een kleurtje voorzien. Evenals de bufferbalken, schorten en de zijkant van de omloop.
	Maar eens een keer met strijklicht gefotografeerd. Mooie strakke lijnen in het lichtspel. Ook voor de cabine is gebruikgemaakt van de masking film. Dit keer als strip van 2 mm afgesneden. Het geeft heel strakke scheidingslijnen !
	Proefpassing van alle tot nu toe gerede onderdelen.
	Weinig resultaat, veel werk... De handrails boven aan de huiven en de rangeerdershandgrepen... Veel buigwerk uit 0.35mm fosforbronsdraad. Goed spul van Ome Piet. Blijft mooi strak en recht !
	Vreselijk priegelwerkje... en... waarschijnlijk incorrect :( Ook de bufferbalk is nu in kleur. Het onderste deel is zwart gekleurd. Foto's laten ons in het ongewisse. De VSM heeft dat deel ook bruin. Maar die hebben ook de gele 'bull-bar' rood gelaten...
	1 kant klaar met railingen. Interieur ook op kleur gebracht. Evenals het ventilatierooster. Merk op, dat het model steeds minder begint te glimmen. Kennelijk duurt het een paar dagen voordat de KleiNSpoor verf z'n zijdeglans aanneemt...
	Na de afrondende verfwerkzaamheden, voorzien van zijde matte lak. Humbrol 135 met 3 druppels KleiNSpoor transparant. Buiten, maar nog bewolkt...
	... totdat de zon doorbrak ! Bufferbalk spulletjes aangebracht, buffers verlijmd. Maar... nog zonder zijnummerplaten...
	... want daarvoor moet er eerst nog een 'halve maan' geel onder de plaat geschilderd worden. Opnieuw met de maskingfilm aan de gang. Daarna met een fijn penseeltje inkleuren. Waarna de nummerplaten van Ger Knijf aangebracht konden worden.
	Hier al goed te zien, zowel front als zijplaten. De 2530 in gezelschap van andere leden van de Alsthom familie.
	De kop lijkt erg goed. Mooie stemmige proporties. Ook de cabine die in eerste instantie te laag en te klein lijkt, blijkt prima op maat.
	Statie portret, alleen op de foto. Korte huif vooruit...
	En de lange.  Het is echt een heel mooi model aan het worden !
	Voordat het model helemaal afgewerkt wordt met hekwerk etc. moet eerst het binnenwerk weer op orde gebracht worden... Te beginnen met de seinen, Hiervoor wordt gebruik gemaakt van een standaard DigiRails 2400 setje....
	...maar... Dat past zo maar niet ! De afstand tussen de bovenste en onderste LEDs is 2.1 mm te groot... Ook is er minder ruimte boven de bovenste LEDs in de kap...
	Met een diamantschijfje in de Proxxon is dat snel verholpen. Helaas kost dit wel de printbaan voor de massa van de witte topled... Lossen we later wel weer op !
	Ook het 'tabje' aan de onderkant moet wijken. Het printje wordt verder naar voren gezet, waardoor het niet meer in het gleufje van het lokchassis kan vallen.
	Om de LEDs dichter bij elkaar te brengen slijpe we 2.1 mm uit de print, precies tussen de opdruk en de bovenkant van het aanwezige gat.
	Vervolgens de boel weer aan elkaar lijmen. Langs een metalen lineaal, op een strook papier, wordt de boel met industirelijm weer samengelijmd.
	Nog even passen in de kap leert, dat er ook aan de onderkant nog een stukje af moet. Vijl de onderdankt dan ook tot aan de onderkant van de V1.0 opdruk.
	Nu moeten de printbanen weer verbonden worden. Krab daartoe de baantjes met een scalpel blank. Let Op ! werk heel precies, de lak mag niet van het naastliggende kopervlak af, ander soldeer je zo meteen de mass aan de plus en zal de LED niet branden...
	Als laatste wordt met koperlakdraad de massaverbindingen weer hersteld.
	Al dat gemaakte moois aan verlichting heeft natuurlijk stroom nogdig... De originele bedrading wordt verwijderd. Die draden zijn aan de dikke kant, en komen mogelijk klem tussen draaistel en kap. Dan ook maar gelijk de juiste kleurcode aangebracht...
	... want we gaan de originele print niet meer gebruiken ! Wel worden de licht-print-klemmetjes hergebruikt, alleen wordt het opstaande piefje afgeknipt. Daarna worden de draden door de gaatjes onder het klemmetje doorgeleid, opdat ze niet in aanraking met de aandrijving komen.
	Ook de motor wordt van dun decoderdraad in de juiste kleur voorzien. De oreanje draad zit aan het bovenste motor contact.
	Het 'decoderplaatje' wordt ook hergebruikt. Maar ondersteboven. De decoder, een ESU LokPilot 3.0 DC,C kan dan netjes op een stukje dubbelzijdig tape liggen.
	Ook is de decoder van z'n beschermhoesje ontdaan. Enerzijds vanwege de maat, anderzijds omdat ervoor gekozen is een convenstionele bedrading aan te leggen en ere dus aan de decoder gesoldeerd moet worden.
	De stroomtoevoer en de motor zijn aangesloten. Tijd voor een kort proefritje. Kontroleer vooral de correcte rijrichting.
	Dan kunnen de ingekorte DigiRails printjes geplaatst worden. Hiertoe wordt een stripje dubbelzijdig tesaband aangebracht aan de boven en onderkant. Dit geheel wordt dan tegen de voormalige houders van de originele print geplakt.
	Door het ontbreken van de Roco print, valt de bedrading van het printje eenvoudiger uit. Alleen de schakeldraden en de blauwe plus draad worden aangesloten. met druppeltjes soldeer worden de middelste contactjes overbrugd.
	In de blauwe draad naar de printjes toe, wordt een 1.2 KOhm weerstand opgenomen, het equvalent van hetgeen op de Roco print zit.
	Overzicht van de aansluitingen van de decoder. Letop, dat de blauwe draad van de decoder naar het middelpunt van de beide weerstanden loopt. Merk op, dat er onder de weerstanden een stripje dubbelzijdig tape zit waarop de weerstanden en de draden makkelijk kunnen worden vastgedrukt.
	En... dan hoeft er uit de kap ook niets uitgezaagd/gefreesd te worden !
	Als laatste techische 'touch' worden nog even de stroomafnemers mat zwart geverf. Dat staat een stuk beter als je de loc in zij-aanzicht bekijkt.
	Daar staat ie dan !! Machtig en majestieus... Mooie, beschaafde ledverlichting, hetgeen door de originele Roco lenzen nog eens versterkt wordt.
	Uiteraard ook sluitlichten aan de achterkant...
	... maar die heeft natuurllijk ook gewoon frontseinen. De twee hoofdseinen zijn geel, het rechter topsein is 'goldenwhite'
	Eigenlijk best wel een lange, slanke loc. Zo in het zij-aanzicht.
	De rechterzijde van de loc, met een iets hardere belichting.
	We eindigen dit leuke project met een mooie frontaalfoto. Al met al een leuk project, met dito resultaat :)